Electrocardiogram (EKG)
 

Een EKG is de grafische weergave van de elektrische activiteit van het hart in functie van de tijd.

Het is één van de meest gebruikte diagnostische middelen in de cardiologie, de ernst van een hartaandoening en eventueel de urgentiegraad van behandeling wordt bepaald. Door middel van tien elektroden op de huid, (vier op de ledematen, zes op de borst) wordt de elektrische spanning (mV) van het hart, via een toestel, in kaart gebracht.

 

Het EKG geregistreerd het hartritme, en hoe voorkamers en hartkamers elektrisch functioneren. Hiermee worden de meeste ritmestoornissen, geleidingsstoornissen en problemen met zuurstof aanbod aan de hartspier (angor of infarct) vastgesteld.

Het EKG is een korte registratie van enkele seconden of minuten, uitgeschreven op papier.

Aangezien sommige hartziekten zich voordoen onder de vorm van veelvuldige en kortdurende perioden van pijn of kortademigheid is vaststelling hiervan slechts mogelijk dmv continue EKG registratie.

Een langere EKG observatie wordt monitoring genoemd:
op de verpleegeenheid is dit Telemetrie
ambulant - met een bandopnemertje is dit holter monitoring.
een variant hiervan is de eventrecorder.